EMPTY YOUR HEART OF INCONSOLABLE MISERIES

அழுது தீர்த்துவிடு , மனமே !
[ சில சொல்லமுடியாத துன்பங்கள் தலை வெடிக்கச் செய்கையில் ]

&

அழுது தீர்த்துவிடு -

இதயமே !

இப்பொழுதே அனைத்தையும்

அழுது தீர்த்துவிடு .

&

உறக்கப் போர்வையுள் உருளும் புவி -

தேய் பிறை முதற் பருவம் -

குறைப்பட்ட குளிர் நிலவு -

அமைதியான இரவு -

ஓசையின்றி விரையமாகும்

பால் வெண்மைச் ' சாந்தி ' -

இதுவே உன்னதத் தருணம் !

&

சட்டெனவே கிழக்கிருந்து பாய்ந்தேறி

அனைத்தையும் சீறி விழுங்கவரும்

வைகறையின் ஓங்கார வெள்ளத்துள்

சிக்குண்டு மூழ்கி மறைவதற்குள்

அழுது தீர்த்துவிடு ,இதயமே

உடனே அழுது தீர்த்து விடு !

இதுவே உன்னதத் தருணம் !

&
உருக்கிக் கரைத்துவிடு --

நெஞ்சமே !

இப்பொழுதே அனைத்தையும்

உருக்கிக் கரைத்துவிடு --

நொதித்த இதயப் புண்களின் செந்நிற வாய்கள் மீது

கடுங்கொடுமையாய் அழுத்திடும் துன்பக் கோளமதை

ஆத்மாவின் பெருமூச்சில் உன் பாடற் தீநாக்குகளின்

அசுர வெம்மையிலே -

உருக்கிக் கரைத்துவிடு ,நெஞ்சமே

உடனே உருக்கிக் கரைத்துவிடு !

&

விசிறி எறிந்துவிடு -

மனமே !

அனைத்தையும் விசிறி எறிந்துவிடு --

வல்லவன் வாழ்க்கையோடு போராடிக் களைத்தபோது

காவலற்ற மேனியெல்லாம் அவன் கொட்டிக் குவித்துவிட்ட

துயர்ப் புழுதி மலையினை --

&

படபடத்து விரையும் இக்குளிர் காற்று

காலை கதிரவனின் வெஞ்சாட்டையடி தின்று

மலைத்து நிலைத்திடுமுன் நீ கைகையாய்

அள்ளியள்ளித் தூற்றிவிடு -

அனைத்தையுமே மனமே

விசிறித் தூற்றிவிடு !

&

----சந்திர கலாதர்