No hesitation whatsoever in admitting

‘Made with inconsistencies and deficiencies’

Never I crowed “I am blemish-free!”

Daily I attempt to repair myself honestly

Though with only limited success;

I slip and slide down in sincere trials

And my soul is full of bruises, you may not know-

Don’t tease me then with unkind words;

The winds of events settle fine dust on me.

Though may be far, far from me the truth

I struggle with my might to crawl closer to it.

I laugh at myself, reminded of endless attempts

But take courage that I rise up again and again;

I am still a raw rock face with craggy contours-

I will one day discover in its chiseled depths

My ‘ I ‘ , the faint xerox of perfection  !

---s.chandra kalaadhar

04.12.2012 / Tuesday / kaarththikai 19    

 

வெகு நாட்களுக்குப் பின் உதய வேளையில்

 

திறந்த வான் மூழ்கி --

 

விடிந்தும் விடியாத ' சில் ' பொழுது --

 

மௌன நேரத்தில் பறவை அழைப்புகள் அங்குமிங்குமாய்

 

சிறுசிறு நீர்க்குமிழ்கள்போல்--

 

கிழக்கு மெதுவாக வெண்மை பூசிக்கொள்கிறது --

 

சரியாக 45 டிகிரி கோணத்தில் உயரே விடி வெள்ளி விழித்துப் பார்க்கிறது .

 

அதுபோல் வடமேற்கு மூலையில் அதே ' பளிச்'சில் மற்றொன்று ;

 

அது ஒரு வேளை வியாழனோ ?

 

மேலைக் கோடியிலிருந்து ஒரு ' ஜெட் ' விமானம் சப்தமின்றி

 

வானிற்கு ஒரு இடுப்புக் கச்சை இழுத்துக் கட்டி வருகிறது

 

சில நிமிடங்கள் கடந்து மற்றொன்று அதே திசையில் -

 

வானம் கிழக்கே வெட்கி கனிகிறது

 

ஒரு பலூனுள் காற்று அடைப்பதுபோல்

 

' கும்கும் ' என்று ஒளி திசைகளை நிரப்புகிறது .

 

தன மகளின் பின்னலை அவிழ்த்து வாரிவிடும் தாய் போல்

 

காற்று 'ஜெட் 'டின் கூந்தலைக் கோதி நீவி விடுகிறது.

 

கடைசியில் அது அணில் பட்டைவால் போல் ' புசுபுசு ' என்றாகி விடுகிறது .

 

இரு ஒளிக் கிரகங்களும் மெல்லப் புதைகின்றன .

 

தேடுகையில் விழிகள் தோற்கின்றன .

 

வேப்ப மரக் கூந்தல்களில் இரு அழகான பசுங்கிளிகள் -

 

சிறகை மெல்ல விரிக்கையில் செம்மஞ்சளோடிய மந்திரப் பச்சை!

 

நாசூக்காய் மெல்லக் குனிந்து வேப்பம் பழங்களை

 

அவை விரும்பி ருசிக்கையில் ஒரு புதிய சேதியும் அனுபவமும் ஆகிறது.

 

அவை செல்லும் வரை நான் சிலை ஆகிறேன் .

 

எனக்கு என் வீட்டுத் திறந்த மாடி தரும் சுகம் ,கற்பனைகள் , தோற்றங்கள்

 

வேறு எந்தப் பூங்காக்களிலும் என்னை அண்டுமோ ?

 

இங்கிருந்து என் பார்வை நீந்தலில்

 

ஒரு அழகிய தொழுகை மாடமும் கண்ணன் கோவில் கோபுரமும் !

 

சுற்றி மிதக்கும் புறாக்கள் -

 

திடீர் திடீரென வானில் அலை விரிவாய் மிதந்து உயரே

 

அமைதியாய்ப் பயணிக்கும் நீர்ப் பறவைகள் !

 

மரத் துண்டுகள் போல் அடிக்கடி முனகிச் செல்லும் விமானங்கள் --

 

உதய அந்தி வேளைச் செஞ்சூரியன்கள்--

 

உதடுகளில் கானம் ஏந்திய காற்று

 

காலையில் ' சில் 'லாய் மாலையில் ' ஜில் ' லாய் !

 

என் இரு பொழுதுகளுமே மிக இனிமையானவை !

 

 

---சந்திர கலாதர்

 

16.11.2012 / வெள்ளி / கார்த்திகை 1

 

காலை மணி 8 /அண்ணா நகர்

 

--

S.CHANDRA KALAADHAR

 

அதோ ஒரு மரம் நிற்கிறது -

 

அல்ல ..ஒரு உயிர் அல்லவோ அழைக்கிறது !

 

இலைகளில் இசையாய் அழைக்கிறது

 

செவிடாய்ச் செல்ல முடியாது ;

 

மரத்தோடு மணிகள் மறந்திடுமோ ?

 

என்னால் எளிதில் முடிகிறதே !

 

மரத்தின் மொழிகள் நான் அறிவேன்

 

மரத்திடம் முதலில் எனைக் கொடுப்பேன்

 

முழுதாய்ப் பின் அது தனைக் கொடுக்கும்

 

என்னதான் மரத்துடன் பேசுதற்கு ?

 

ஓ...பேசுவதற்கு எவ்வளவோ இருக்கிறதே !

 

எத்தனை நிகழ்வுகள் அதன் காலடியில் ,

 

உயர் கண் வீச்சுகளில் ,கால ஓட்டங்களில் !

 

மரத்தடியில் அமர்கின்றேன்

 

அன்பாய் அதனை அணைக்கின்றேன்

 

கிளைகளைக் கருணையில் வருடுகிறேன்

 

பச்சிலைகளில் பாசம் காட்டுகிறேன்

 

மலர்களை உச்சி முகர்கின்றேன்

 

நறுமணம் நெஞ்சில் பரவுகிறேன்

 

நட்பை நலமாய் விரிக்கின்றேன்

 

மண்ணுள் உழன்று வியர்த்திருக்கும்

 

வேர்களுக்கும் அன்பை விசிறுகிறேன்

 

மல்லாந்து அதன் மடி படுத்தபடி

 

தலை அணையாய்க் கை சேர்க்கின்றேன் -

 

மென் காற்றால் எனை மெதுவாக்கி

 

பூஞ்சாரலிலே எனை ஆசித்து

 

நேசமுடன் பழம் கதைகள்

 

நேர்த்தியாய் என்னிடம் பகிர்கிறதே !

 

மனிதரோடு பறவைகளின்

 

காதல் கூடல் பிரிதல் எனும்

 

காதற்காவியங்கள் கணக்குண்டோ !

 

பிரிந்திட எனக்கும் மனமில்லை -

 

பைத்தியம் என நீ நினைத்தால்

 

அதற்கு நான் பொறுப்பில்லை !

 

மரம்தனைப் பார்த்தால் மாறுகிறேன்

 

மறு பிறவி நான் எடுக்கின்றேன் !

 

 

 

 

----சந்திர கலாதர்

when you stood hiding in a remote dark corner
and stealthily gazed at the sun full of  love
you looked lovely in full splendour charming the world-
but when you gathered the boldness and appeared before the sun
to declare your deep love in open light
what makes you so pale and dissolve your strong self, o moon?


--s.chandra kalaadhar

அவர்கள் சிறு கிராமத்தில் வாழ்பவர்கள்

 

குண்டும் குழியுமே இணைக்கும் சாலை

 

புழுதியும் புதருமே வரவேற்புத் தோரணங்கள்

 

ஊருக்கே ஒரு கிணறும் ஒரு அடி பம்ப்பும்

 

ஒன்றும் வற்றிப் போனது மற்றது முறிந்து போனது

 

குடம் குடிநீருக்காய் நாளும் நடையாய்த் தொலைவுகள்

 

பள்ளியும் இல்லை மருத்துவ நிலையமோ பல கல் தொலைவில்

 

இவர்கள் எளியவர்கள் இதெல்லாம் குறை என்றே புரியாதவர்கள்

 

எவரிடம் சொல்வது ?எவர் காது தருவார் ?

 

எவர் வந்து பார்ப்பார் ?எதுவுமே தெரியாதவர்கள் -

 

தண்ணீர் இல்லையா? நடந்தே தேய்வார்கள்

 

சாலை இல்லையா? செத்தே மடிவார்கள்

 

ஆனால் எவரிடமும் சொல்லி அறியார்

 

சொன்னால்தான் செய்யத்தான் போவார்களா ?

 

இவர்கள் இருளில் வாழ்பவர்கள்; அநீதி என அழவும் தெரியாதவர்கள்

 

மின்சாரம் வழி தவறி வந்தால்தான் தெரு வெளிச்சம்

 

நமக்கு அவ்வளவுதான் என்று நிறைந்தவர்கள்

 

இக்கிராமம் பெயர் சொல்லி ஜீப்பில் அலையும் அரசினர்

 

இவ்வூருக்குள் நுழைந்ததே கூடக் கிடையாது

 

சாலை போட்டதாய்ச் சொல்லிப் பணம் தின்ற பிணங்கள் உண்டு

 

வெள்ளாடை மருத்துவரை இவர் எங்கே கண்டார் ?

 

பிறந்து விட்டனர் என்பதாலேயே இங்கே வாழ்கின்றனர்

 

முதல் பிற அமைச்சர்களை வெறுங்காலில் பொட்டை வெயிலில்

 

மொட்டைத் தலையினராய் நடக்கவிட்டுப் பார்க்க ஆசை -

 

கிடையில் அடைபட்ட ஆடுகளாய் சிறு கிராமத்தின் மக்கள் அந்தோ !

 

என்று விடியும் இவர்கள் இருட்குடில்கள் ?

 

என்று எரிக்கும் இவர்கள் மௌனம்?

 

 

 

-----சந்திர கலாதர்

மனநலம் இழந்த பெண்

 

&

 

பெண்ணே !

 

எங்கே உன் பார்வை தொலைந்து போகுது ?

 

எந்த சோகம் தன்னுள் மூழ்கி போகுது ?

 

எங்கே உன் மனது தேங்கிப் போனது ?

 

என்ன என்ன எண்ணம் எல்லாம் உன்னுள் குவியுது ?

 

அவற்றில் எது ஒன்று உன்னில் முறுவல் பூக்குது ?

 

எது ஒன்று உனைக் கோபம் தள்ளுது ?

 

எதுவம்மா  உன்னைச் சிரிக்க வைக்குது?

 

உன் உலகை உனக்காக நீ படைத்தாயோ ?

 

கடவுள் தந்த இவ்வுலகம் போதவில்லையோ ?

 

இவ்வுலகம் என்று தாயே நீ திரும்பப் போகிறாய் ?

 

ஏளனங்கள் இகழ்ச்சிகள் என்று விரட்டப் போகிறாய் ?

 

படைத்தவனிடம் என்னதான் பேசுகிறாயோ ?

 

பெற்றவளின் நெஞ்சம் இங்கு நொந்து போகுதே -

 

இந்த நோய்க்கு மருந்தேதும் உலகில்  இல்லையோ ?

 

 

---சந்திர கலாதர்          

--

i was born when cameras were a luxury

i was born when cameras were a luxury

 

&

 

i was born when cameras were a luxury

far removed from the middle-class homes-

no faded and moth-eaten photographs

to spring memories of my lost childhood

from those frozen frames-

what were my thoughts and fancies then?

memories are blind and dumb

till i was six years old-

none cared too to remember my acts 

to retell when i yearned to learn about my baby life--

really sad that i am unaware of those casual days

when life was given no special importance ,

soaking in flashes of lights--

who knows what i prattled

and how i spent my idle hours in play--

o how many years of autobiography

have i  lost in dim darkness ?

must be the same for every guy of my age-

o time ,walk back in slow steps into my toddler's days;

reveal me the imprints of my kid steps on your sands-

as i ripen in age,the hunger grows more for my baby years !

 

 

-----s.chandra kalaadhar

casually i raise my head to the skies

casually i raise my head to the skies

 

&

 

casually i raise my head to the skies

bereft of thoughts in gloom-

yes ,i get my enlightenment

and my disease is dispelled-

there above amidst the white clouds

the orphaned moon flake sobs in sorrow-

a few days ago it was the queen of the night

with silver-plated smile priding amidst the stars-

life is never ever smooth and song-full;

one day beautiful and brilliant and brimming with thoughts

the next day drier more than a desert fuming emptiness--

yes, i am reminded of 'shakespeare's lines

'books in brooks and sermons in stones'!

 

-----s.chandra kalaadhar  

i look at the glamorous sky in amazement

i look at the glamorous sky in amazement

 

&

 

i look at the glamorous sky in amazement

and look at myself in the same breath in shame

the nature in endless enthusiasm 

with a restless brush in perennial flow 

in matchless varieties through endless ages

creates patterns in myriad colours and shades

all throbbing with life and energy-

no two moments are the same;

and what it fancies, it erases the moment next

with no symptoms of regret-

bereft of imagination on a piece of canvas

i try at times to imitate a moment of creation;

i miserably fail to even remotely gain the grace of a moment ;

yet preserve the rag for years

imprisoning it beneath a majestic frame 

trumpeting my talent in front of everyone

as if it is the master creation to last for eternity!

i deeply meditate and my vain pride commits suicide

and i am reborn into  a pious humility!

o master ! wherever i turn 

i see in wonder your inimitable works -

painted skies,sculptured mountains,laughing rivers,

roaring seas,relaxing plains,mysterious forests,

burning spheres,creations of macrocosms and microcosms --

o master poet! my prostrations at thy holy feet

bless me with a speck of an atom of thy immense power !

 

-----s.chandra kalaadhar

 

 

the pre-kg prison

the pre-kg prison

&

i am the strongest critic of the pre-kg prison;
...
posted tirelessly on social websites the sufferings of tiny tots

kept screwed on to the backless wooden benches,

in half or full sleep, hiding their fears of 'miss ' teachers

for over three hours like frozen figures,

afraid of even to voice their nature's calls--

o pity the child that actually opens its lids at the school only-

all other processes in its house done in deep slumber !

the parents initially suffer on their legs at the portals of these schools

silently suffering all ignominies to face some heartless queries of managements

which have anchored their merchandise vessels for huge whales--

but the children really suffer for a year in mortal fear for their foolish acts;

the word 'school ' becomes bitter and cruel in tender minds

that slip slowly into the intricate coils of ' depression '

you run ,o parents ,in confusion to 'psychiatrists '

the child losing all the wonders of this world before it blossoms!

where has all my resolve gone,all my lectures and aversion ?

yes, today i hold my grand-son in my arms in an a/c car

and try all my wits to keep him awake en route

prior to my dumping of this three-year old in his pre-kg[' a' to] 'r ' section;

the poor kid throws a vacant glance at me

and i could feel the pinch of all his curses in my heart!

alas ! i have become like a fierce rationalist

whose hoarse cries kiss the dust at his very home !

----s.chandra kalaadhar

ஓர் அந்தியில் என் நெஞ்சு

 

&

 

மார்கழி --8; சனிக்கிழமை ;

 

24.12.2011;

 

மாலை தேய்ந்து அந்தியின் அழகு -

 

பாலையாய் நெஞ்சு-

 

இளம் துளிர்ப்புகள் விழிக்குமா?

 

மொட்டை மாடி -

 

பரந்த திறந்த வானம் மௌனமாய் ;

 

செஞ்சிவப்பாய் அரை சூரியன் அமிழ்தலில் -

 

ஏதோ ஒரு சிறு சோகம் வானில் -

 

கையிலே தாகூரின் 'தோட்டக்காரன்'-

 

என்னுள் கனக்கிறேன் ;

 

நடக்கிறேன் இங்கும் அங்குமாய்-

 

நிகழ்வுகளை நெடிதாய் உறிஞ்சுகிறேன் ;

 

கீழ் வானத்து மேகங்களை

 

கடைசி நொடிக் கடைக்கண் காதற்பார்வையில்

 

கன்னம் சிவக்க வைக்கிறான் கள்ளமாய்க் கதிரவன் -

 

ஒரு புள்ளிபோல் ஜெட் விமானம்

 

தென் வடலாய் மேலைச் சரிவில்

 

வெள்ளி இரட்டை வால் குருவிபோல் அழகாய்ச் சறுக்குகிறது-

 

குளிர் காற்று சருமத்தின் நுண் துளைகள் வழியெல்லாம்

 

ஒரு 'சில்ல்ல்'ஐஇக் குத்திவிட்டுச் செல்கிறது அவசரம் அவசரமாய் -

 

மசூதிக் கோபுரத்தின் வழி நெஞ்சையே நெகிழ வைக்கும்

 

'வழிபாட்டு அழைப்பு ' வானுள் பொங்கி வழிகிறது -

 

'லா' ' வா' ' ஹூ' என்ற எழுத்தொலிகளுடன்

 

உடைவதுபோல் ஒட்டுவதாய்-

 

முடிவதுபோல் நிதானமாய்த் தொடர்வதுவாய்-

 

தாழ்வதுபோல் சட்டென உயர்வதுவாய் -

 

ஒரு உருகும் அழுகைக் கேவல் தாங்கி -

 

விண்ணுள் எழும்பி கடவுளையே சற்று அசைத்துவிடுவதாய் -

 

நெஞ்சைப் பிழிகிறது-

 

செவிகளில் பணிவு நிறைக்கிறது-

 

இமைகளை மூடித் தைக்கின்றது --

 

மெல்ல இருள் கசிகிறது ;

 

மேகங்கள் சாம்பல் பூக்கின்றன சோகத்தில் -

 

கைகள் கூம்புகின்றன -

 

நிலம் தாழ்ந்து வணங்குகிறேன் -

 

நெஞ்சில் பறந்து நிறையும் ஓர் மகோன்னத அமைதி -

 

"இறைவா !இந்த நொடி அமைதிக்கு நன்றி !"

 

வீட்டினுள் நுழைந்தால் கொசுக்களைவிடக் கவலைகளே சூழும் -

 

கொசுக்கள் சிறு புள்ளிகளாய் ரத்தம் மட்டும் தேடும் -

 

கவலைகளோ உயிரையே கேட்கும் -

 

மாலைகள் என்னை ஏமாற்றியதே இல்லை ;

 

என் பிச்சைப் பாத்திரத்தில் நிறைவாக என்றும் அருள்பவை ;

 

அந்தி வேளைகள் என் சிந்தையில் எண்ணிலாத் தாரகை சேர்ப்பவை-

 

ஓர் அந்தி வேளையே ஓர் நாள் என் அந்தி உயிர்ப்பாகட்டும் !

 

 

 

--சந்திர கலாதர்

இதென்ன கொலவெறி கொலவெறியோ /

&

மூன்று வயதுக் குழந்தைக்கு

இது மட்டும் புரிவதாயில்லை --

எதற்கு இந்த ப்ரீ -கேஜி ,எல் -கேஜி எல்லாம்?

இதென்ன கொலவெறி கொலவெறியோ ?

விழித்தது முதல் கண் விழுவோரை எல்லாம்

ஒரு பரிதாபக் கெஞ்சலுடன்

"இன்னிக்கு ஸ்கூல் இல்லை.. இல்லையாம்மா?

இல்லையாப்பா?என்ன தாத்தா ?

பாட்டீ! இல்லைதானே ?" எனும்

நம்பிக்கையற்ற குரலுடன்

'ஆம்' என்ற கிடைக்காத ஒரு சொல்லுக்காய் ஏங்கி

பாவம் என்னமாய்த் தவிக்கிறது !

அதை மீறி எல்லாமே மிதித்து நடக்கிறது -

இவர்கள் பாசம் எல்லாம் பொய்தானோ ?

கண்ணீரில் கரையாத கற்களோ இவர்கள் ?

முடியுமட்டும் முரண்டு பிடிக்கிறது -

ஒரே வாக்கியம்தான் திருப்பித் திருப்பிச் சலியாது--

"அம்மா ! இன்னிக்கி ஸ்கூல் இல்லேம்மா !"

கெஞ்சல் கொஞ்சல் மிரட்டல் ஆராதனைகள் பின்

ஆடைக்குள் திணிக்கப்பட்டதும்

வாழ்வே இருண்டு வாழ்வும் புரிந்து

கசாப்புக்கடை ஆடாய் கை இழுப்பில்

இல்லாத கொடிய ஸ்கூலுக்கு

வெறித்த விழியில் உயிரற்று நடக்கிறது !

-----சந்திர கலாதர்

the kids of the world assemble...

the kids of the world assemble..!

&

the kids of the world assemble

at the edge of the seas,

hilarious in endless thrills

that sands and surf feed them with-

the seas reciprocate in more equal measure

to the charming calls and invite

of this innocent worriless world-

send their army of merry tiny waves

with frothy rolling laughter on their lips

to crash around their legs for infinite games

that grown-ups could never understand!

--s.chandra kalaadhar

i dreamt of yoking a blemishless horse of truth.

i dreamt of yoking a blemishless horse of truth.

&

at the threshold of my budding youth

i dreamt of yoking a blemishless horse of truth

to the chariot of my life on its journey through time

to adorn a life of divine bliss in its purest aspect

but, alas ! the valiant steed of 'truth' failed miserably

even to pull a few meters on its labyrinthine ways

and my chariot got stuck in the slush of suspicion

the music of joy gave way to whines of anger--

ready at hand were 'lies' of prime youth

in battle-trim for throw-away prices raring for risks-

they guided my life all in sprightly sprints--

now at my exit gate i look into my interiors ;

o how nasty and foul-smelling have i become !

--s.chandra kalaadhar

quit my gardens , o crows !

quit my gardens, o crows !

&

o noisy quarrelsome crows !

quit my gardens--

o birds of all feathers!

of different melodies!

of lonely bushes and thickets!

of far-away lands!

come here ! visit me!

grace my gardens and groves!

nay,all yours,your heavens!

no,ours !

sing singly; sing in chorus!

melt in sorrowful strains;

and in joyous tunes!

but o hoarse-throated crows!

vacate my gardens

and retreat to the forest !

---s.chandra kalaadhar

my equation is one gain to two losses

my equation is one gain to two losses !

&

unbelievables do happen

before my stunned gaze!

the bubbles of dreams of yesterdays

yes,they are buds of reality now !

i ask myself million times

' is it true ? am i awake and conscious ?

there can no more be disbelief--

two valiant silences tear away the mighty egos

and coo a melody of affection-

how could it be ?

' excuse me ; i have done you wrong all along'--

'o no..i have nothing in my mind '-

there is no hand shakes

but embrace of hearts in heavy silence!

no postmortems needed;

we are alive to love and affection;

we are no more in mortuary of hatred-

soft peace settles gracefully on my soul.

i salute god for the blessing

but god wears a mischievious smile

your equation is to be ever

one gain equals two losses-

yes ,the shocks of two bang on my heart !

i wither again in pain and grief

and say, 'everything must have a meaning

beyond the confines of my knowledge!'

o god when can my equation be

one loss to one gain?

-----s.chandra kalaadhar

a dishonesty has crept in me.

a dishonesty has crept in me
&
a dishonesty has crept in me.
designs a lie in my mouth
enacts dramas with encounters imaginary,
dreads its vulnerabilities,
writes more scripts to cover up,
and more rehearsals within myself,
restless rollings on a wakeful fear,
the loud hammering of sounds of seconds,
suspicions flood my aching eyes,
and the brain soaks in sweat,
my conscience exiting me punches me hard--
o what a life! a single lie has bled me pale
at last i accept my lie gathering all boldness
now peace floods me with grace
and sleep showers soft blossoms on my soul !

---s.chandra kalaadhar

as i rode the chariot of age

Sundaram Chandrakaladhar

as i rode the chariot of my age

i loved girls , all in flashes , beyond count

but torn away by my speed-
...
i was torched by their memories

but doused by my forgetfulness-

in such a fraction of a second of eyedash

i compacted epics of love in volumes-

i doubt i loved girls even as i roamed as a kid--

they never cease to be a wonder ;

create turbulance by dropping a glance !

o how unbearable is this pain !

one who is ever close to heart
and opens out baring all in total faith
has suddenly closed it tight
and gone lipless with far-away looks--
o how killing it is for both souls !
heart seems to outburst in concern
every nerve straining to send
unbearable ' rush-back-to-me ' messages
all moments souls interchanged
o what a wreckage we have become !
o heavenly angel,descend on us at once
take us in each of your hand
hold us both in the bosom of your heart-
o the pain is unbearable !

a child's plea

ஒரு குழந்தைக் குரல்

&

அம்மா !

சுத்தம் சுத்தம் என்று எப்போதும்

சத்தம் போடாதே --

அழுக்கு, அடம், அழுகை

இவைதான் பிடிக்கும் ;

தாய்ப்பால்,தாய்மண் வாசனையே

எனக்கு விருப்பம் ;

இந்த விருந்தே என் மருந்து

இது காலம் நீந்திவரும் உறவு !

எனது அடம் உனது அடியாகி

என் அழுகை உன் அணைப்பாக

அதிற்தான் எத்தனை சுகம் !

சுத்தம் சுத்தம் என்று
சத்தம் போடாதே !

----சந்திர கலாதர்